Najczęściej do akcji przystępują grzyby, takie jak te odpowiedzialne za szyjkę gnijącą czy białą zgniliznę. Często swoje spustoszenie zaczynają od drobnych uszkodzeń na łuskach lub korzeniach, które łatwo przeoczyć. Czasem problemem jest też zaraza, atakująca liście. Obserwacja wilgotności gleby i odpowiednie odstępy między roślinami to pierwszy krok do zapobiegania.”]
Absolutnie nie. Długoterminowe strategie opierają się na wzmocnieniu samej rośliny i jej otoczenia. To między innymi odpowiednie płodozmianowanie, czyli unikanie sadzenia cebuli w tym samym miejscu przez kilka lat z rzędu. Kolejny element to utrzymanie gleby w dobrej kondycji – zdrowe, żyzne podłoże to silniejsza roślina, mniej podatna na infekcje. Ważne jest też usuwanie resztek pożniwnych, by nie stanowiły siedliska dla patogenów. Wreszcie, wybór odmian cebuli bardziej odpornych na typowe choroby w danym regionie.]
Warto zwracać uwagę na to, jak cebula reaguje na zmiany pogody. Czy po deszczu liście szybko schną, czy długo utrzymuje się na nich wilgoć? Czy widać jakieś przebarwienia na najstarszych liściach, zanim jeszcze pojawią się wyraźne plamy? Czasem delikatna zmiana sposobu podlewania, na przykład unikanie moczenia liści, albo lekkie spulchnienie wierzchniej warstwy gleby może zrobić ogromną różnicę, zanim choroba zdąży się rozwinąć na dobre.]