Kiedy po raz pierwszy zrozumiałem, że nawozy azotowe to nie tylko chemia dla plonów, pomyślałem o babcinym warzywniku. Ona siała rzodkiewkę na poplon po fasoli, i to był jej nawóz. Tyle, że azotowy, naturalny, a nie z worka.

Dziś „Nawóz Azotowy” to decyzja o tym, co uważamy za „dobre jedzenie”. Czy cel uświęca środki? Czy intensywna uprawa, nawet z pomocą chemii, to rzeczywiście zaspokojenie potrzeb, czy raczej ich kreowanie?

To nie tylko kwestia plonów, ale też tego, jaką glebę zostawimy następnym pokoleniom. Myślmy o azocie szerzej – jako o części ekosystemu, w którym żyjemy, a nie tylko o wzorze chemicznym na etykiecie.

Pytania o: Nawóz Azotowy