Jasne drewno odbija światło, powiększając optycznie przestrzeń. W kawalerce na poddaszu w Krakowie, gdzie naturalne światło jest ograniczone, parkiet z bielonego jesionu okazał się strzałem w dziesiątkę. Ciemne drewno, choć eleganckie, może przytłoczyć, chyba że zrównoważymy je jasnymi ścianami i odpowiednim oświetleniem – tak jak zrobiono to w 30-metrowym apartamencie w Warszawie, gdzie lakierowana na czarno dębowa ściana za łóżkiem, dzięki przemyślanemu systemowi lamp, stała się intrygującym akcentem, a nie dominującym elementem.

Zależy od perspektywy. Fornir to wykorzystanie mniejszej ilości cennego surowca, ale często wiąże się z użyciem klejów. Naturalne drewno jest trwalsze i łatwiej je odnowić. Dla osoby wynajmującej, gdzie liczy się trwałość i uniwersalność, ale i możliwość demontażu (w razie czego), naturalne drewno (np. w postaci paneli ściennych na wkręty) może być lepszym wyborem. Wszystko zależy od konkretnego rozwiązania i jego cyklu życia – analizujmy całość, a nie tylko cenę na metce. Przykład? Student z Poznania wybrał używane, odrestaurowane deski podłogowe – ekologicznie i z charakterem.

Kluczem jest tonacja i faktura. Unikajmy mieszania zbyt wielu gatunków – maksymalnie dwa, trzy. Starajmy się, by miały podobną tonację (ciepłą lub chłodną) i nie gryzły się fakturą. Idealnie, jeśli jeden gatunek dominuje, a drugi stanowi akcent. W mikroskopijnym domku letniskowym nad Bałtykiem, sosnowa boazeria na ścianach świetnie współgra z blatem z orzecha włoskiego – sosna nadaje lekkości, orzech – ciepła i elegancji. Ale gdyby orzechu było za dużo, efekt byłby przytłaczający.