Kiedy po raz pierwszy zrozumiałem, że naprawa tapicerki to nie tylko maskowanie dziur, ale przedłużanie życia przedmiotu? Chyba wtedy, gdy zobaczyłem fotel z lat 60., uratowany przed śmietnikiem.

To nie kwestia sentymentu. To realna odpowiedź na konsumpcjonizm. Ile razy wyrzucamy coś, co z odrobiną wysiłku mogłoby służyć dalej?

Naprawa tapicerki to akt sprzeciwu wobec kultury natychmiastowej wymiany. To też szansa na unikalny element wystroju.

To nie „upcykling” dla poklasku. To po prostu dbanie o to, co już mamy. I szansa, że krzesło po babci nie skończy jako palenisko.

Pytania o: Naprawa tapicerki